sobota, 3 sierpnia 2013

''Sergiusz,Czesław,Jadwiga''- Maria Nurowska


Książka,która odkrywa przed czytelnikiem zapomniane i nie do końca wyjaśnione zagadki z przeszłości.Maria Nurowska opowiada nam historię trójkątu miłosnego pomiędzy Piaseckim,Jadwigą,a poetą Miłoszem.

Czesław Miłosz


Młoda studentka polonistyki przylatuje do swego dziadka mieszkającego na stałe w Anglii.W wyniku zbiegu okoliczności poznaje sławnego polskiego, acz ówcześnie zapomnianego poetę Sergiusza Piaseckiego.Zostaje jego biografką oraz powierniczką ulatujących wspomnień,namiętnie czyta fantastyczne dzieła pisarza i nagrywa ich wspólne rozmowy.Piasecki miał trudne i dość burzliwe życie,jedenaście lat spędził w więzieniu,następnie był przemytnikiem kokainy i diamentów,a także żołnierzem Armii Krajowej.Przed śmiercią oddaje w ręce swojej biografki ''Zielony zeszyt'' zawierający smutną historię Jadwigi,która zakochując się w poecie o pseudonimie Narcyz zachodzi z nim w ciąże i rodzi dziecko  ukryta przed światem w klasztorze.Zeszyt ten Anna ma dostarczyć do rąk własnych,pewnej kobiecie,jednak jej adres uległ zmianie i przez parę lat kobieta szuka wnikliwie Jadwigi poprzez czytanie prywatnych listów oraz rozmowy z innymi poetami.Jest przekonana,że owym Narcyzem jest znany Noblista Czesław Miłosz,który jeszcze jako student rozkochał w sobie Jadwigę-córkę lekarza,a następnie wyparł się jej,gdy zaszła w ciąże.

Sergiusz Piasecki


Autorka przedstawiła historię tych trojga postaci w bardzo ciekawy sposób.Należy wiedzieć,że opisywanie historii,które wydarzyły się naprawdę jest niezwykle trudne.Nie można nad wyraz wypaczyć prawdy historycznej oraz być jednostronnym.Nurowska skupiła się na jednym wydarzeniu z życia Miłosza i przedstawiła go obszernie i profesjonalnie.Autorka powieści mistrzowsko podkreśliła charaktery oraz wady i zalety jej głównych bohaterów (ich odmienne postrzeganie świata,błędy jakie popełnili w młodości czy różnorodność ich poezji i prozy).

Powieść "Sergiusz,Czesław.Jadwiga" to powieść,która coś ze sobą wnosi,nie jest pustą książeczką do przeczytania i zapomnienia.Czytając głębiej i dokładniej lub szybko i pobieżnie zawsze zdołamy zapamiętać trochę nazwisk oraz dat,które w przyszłości mogą się nam przydać podczas rozmowy o wieszczach narodowych.Książce zarzucić mogę jedynie dużą ilość cytatów oraz wierszy,ale kto lubi poezje ten będzie zadowolony.Polecam ją do przeczytania zarówno kobiecie jak i mężczyźnie, a także studentom polonistyki oraz innych nauk humanistycznych.

Moja ocena książki 8/10 pkt.
wyd: W.A.B 2013
stron: 253